Οι διαδρομές που κάναμε είναι : "χωμένη", "ανσασερ" και το "αναρριχητικό μονοπάτι της Αστράκας".
Αναρριχητικό μονοπάτι Αστράκας:
Πρόκειται για ένα πολύ ευχάριστο τρόπο να βγει κανείς στη κορυφή της Αστράκας από το καταφύγιο, και χρειάζεται ένα μικρό σκοινί για να γίνει με ασφάλεια το τελικό πέρασμα. Είναι όλο σχεδόν σημειωμένο με κόκκινο σπρέι σε αρκετά ευδιάκριτα σημεία με βέλη και βούλες που σε κατευθύνουν. Είναι αρκετά ανηφορικό και χρειάζεται καλή φυσική κατάσταση γιατί πρόκειται για γύρω στα 600 μέτρα υψομετρική.
Το μονοπάτι ξεκινά απέναντι από το καταφύγιο και είναι καλύτερα να το προσεγγίσουμε από την κόψη μέχρι να βρούμε το πρώτο κόκκινο σημάδι, από εκεί ανεβαίνει και τραβερσαρει προς τα δεξιά περνώντας ανάμεσα από διάφορα τοπικά περάσματα 2-3 βαθμού (scrambling) μέχρι να φτάσει στο μεγάλο λούκι της βορειοδυτικής Αστράκας.
Αφού ανέβει την σαρα που έχει στο μεγάλο λούκι απ' τα αριστερά βγαίνει σε εύκολο ανηφορικό πεδίο και συνέχιζει αριστερά μέχρι εκεί που σταματάν τα σημάδια.
Εκεί θα πρέπει να συνεχίσουμε προς τα πάνω εντοπίζοντας ένα καρφί που ασφαλίζει ένα μικρό τοπικό πέρασμα 4 βαθμού σε συμπαγή βράχο που μπορουμε να το αποφύγουμε από αριστερά με πιο εύκολο αλλά σαθρό πεδίο.
Απο εκεί και πάνω συνεχίζοντας ανηφορικά ακολουθώντας κουκους βγαίνουμε μέσα από εύκολο χορταριασμενο ανηφορικό πεδίο στην κορυφή της Αστράκας .
Εμείς χρησιμοποιήσαμε το συγκεκριμένο μονοπάτι και για να προσεγγίσουμε τις διαδρομές της βορειοδυτικής Αστράκας καθώς λίγο πριν ξεκινήσεις την ανηφόρα για το μεγάλο λούκι αν τραβερσαρεις δεξιά βγαίνεις στη αρχή της "χωμενης", ενώ συνεχίζοντας την τραβέρσα δεξιά θα βγεις στο "ανσασερ", "μηνίσκο" και από κάτω "sorry not sorry".
Χωμένη:
Αρχικά να πούμε ότι πρόκειται για μια αρκετά όμορφη αλπική διαδρομή περιπέτειας που βρίσκεται στο χαρακτηριστικό τεράστιο σεμινε (που φαίνεται στην φωτογραφία της περιγραφής) λίγο πριν το μηνίσκο.
Το σκίτσο της περιγραφής είναι αρκετά ακριβές αλλά παρότι αναγράφεται ότι είναι 120 μέτρα , εμείς μετρήσαμε 3 σκοινιες (50,60,60) και άλλα 40-50 μέτρα είτε παράλληλης κίνησης είτε χύμα μέχρι την κορυφή από όπου θα ξεκινήσουμε με μονοπάτι από τα αγριοκάτσικα για την σαρα αριστερά , σύνολο 220 μέτρα .
Η πρώτη σκοινιά (50 μέτρα) ξεκινά ακριβώς στην αρχή του σεμινε με ένα εύκολο πέρασμα σε συμπαγή διεδρικο σεμινε στα πρώτα 20 μέτρα (που ασφαλίζεται με friend μικρά και μεσαία) και μετά αλλά 30 μέτρα περπάτημα με αρκετά σπασμένα διάσπαρτα για να φτάσουμε λίγο πριν την αρχή του μεγάλου σεμινε όπου κάνουμε ρελέ σε μυτικι και υλικά.
Η δεύτερη σκοινιά (60 μέτρα) ξεκινά με περπάτημα σε σπασμένα μέχρι να φτάσουμε στην αρχή του μεγάλου σεμινε όπου ο βράχος είναι πολύ συμπαγής και με τεχνικές καμινάδας ξεπερνάμε την πρώτη σφηνωμένη μεγάλη πέτρα ασφαλίζοντας με καρύδια και friends μικρά και μεσαία. Ακριβώς πριν την δεύτερη σφηνωμένη μεγάλη πέτρα υπάρχει παλιό καρφι γιατί εδώ βρίσκεται και το πιο δύσκολο πέρασμα. Μόλις περάσουμε και αυτό το κομμάτι στο "καβαλημα" του μεγάλου σεμινε θα βρούμε άλλο ένα καρφί (σχετικά καινούργιο) και συνεχίζοντας μέχρι τα 60 μέτρα μέσα από πιο εύκολο αλλά σαθρό πεδίο μέχρι να βρούμε ακόμη ένα καρφί(αυτό είναι το πιο παλιό) στο οποίο μαζί με υλικά κάνουμε ρελέ.
Η τρίτη σκοινιά (60μετρα) είναι εύκολη αλπικού χαρακτήρα με κυρίως περπάτημα σε σπασμένα (τα οποία απαιτούν προσοχή γιατί έχουν σαθρά) και χόρτα με τοπικά πιο συμπαγή περάσματα μέχρι να φτάσουμε στα 60 μέτρα όπου σε χορτοαρισμενο άνετο πατάρι στα δεξιά κάνουμε ρελέ.
Από εκεί και πάνω μένουν 40-50 μέτρα πολύ εύκολα σε σπασμένα χορταριασμενα με αρκετά σαθρά στην αρχή αλλά λίγο καλύτερα προς το τέλος, μπορούμε να τα πάμε είτε χύμα είτε παράλληλα.
Αφού βγούμε τέρμα πάνω φτάνοντας σε μια τύπου κορυφογραμμή κινούμαστε προς τα αριστερά για να βρούμε τον πιο εύκολο τρόπο, που είναι ένα μονοπάτι από τα αγριοκάτσικα (αφήσαμε κούκο) για να προσεγγίσουμε την μεγάλη σάρα. Διασχίζουμε τη μεγάλη σάρα και κατεβαίνουμε direct προς τα κάτω μέχρι να εντοπίσουμε κόκκινα σημάδια με spray που μας οδηγούν στο καταφύγιο του αναρριχητικου μονοπατιού. Εναλλακτικά αν θέλουμε να γυρίσουμε στην αρχή της διαδρομής όταν τα κόκκινα σημάδια αρχίσουν να τραβέρσαρουν δεξιά εμείς συνεχίζουμε προς τα κάτω και αριστερά .
Όσον αφορά τις βαθμολογίες των σκοινιων θεωρώ πως αν είναι αυτές που δόθηκαν από τους ανοιξαντες αντικατοπτρίζουν την βαθμολόγηση της χρονολογίας που έγινε η διαδρομή (1969), με τα τωρινά δεδομένα ίσως να είναι λίγο παραπάνω από αυτό που αναγράφεται.
Ανσασερ:
To ανσασερ είναι μια ακόμη αλπική διαδρομή περιπέτειας που κινείται ανάμεσα σε χορταριασμενο ανηφορικό πεδίο τοπικά βραχινα πετάσματα scrambling αλλά και σκοινιες που απαιτούν αναρριχητικό εξοπλισμό (2 σκοινιά 60αρια, μια σειρά καρύδια, friends από μικρά έως το νούμερο 4, και ίσως 1-2 καρφια ).
Η διαδρομή ξεκινά όπως φαίνεται στην φωτογραφία κάτω και αριστερά από τον μηνίσκο και μπορεί να χωριστεί σε τρία κομμάτια το πρώτο κομμάτι που βρίσκεται εκεί (κάτω και αριστερά από το μηνίσκο), το δεύτερο κομμάτι που βρίσκεται αριστερά από την αρχή του μηνίσκου και το τρίτο κομμάτι που βρίσκεται πάνω από το τέλος του μηνίσκου.
Το πρώτο κομμάτι ξεχωρίζει από το δεύτερο από μεγάλο χορταριασμενο κομμάτι και μπορεί κανείς εύκολα να το αποφύγει προσεγγίζοντας την αρχή του μηνίσκου από ψηλά, ενώ τα άλλα δύο κομμάτια είναι σχετικά πιο ενωμένα.Δυστυχώς η φύση αυτή της διαδρομής σε "αναγκάζει" να προσπεράσεις το πρώτο κομμάτι, κάτι που κάναμε και εμείς αλλά ίσως μελόντικα να γυρίσουμε να το ψάξουμε και αυτό.
Το δεύτερο κομμάτι όπως φαίνεται και στο σκίτσο ξεκινά με ένα εύκολο μικρό σεμινε αριστερά από την αρχή του μηνίσκου για να μπούμε σε μια εύκολη πλάκα και από εκεί να κινηθούμε αριστερά σε χορταριασμενο ανηφορικό πεδίο για να φτάσουμε στην αρχή του διεδρου αριστερά από το μεγάλο τριγωνικό σεμινε-σπηλια που βρίσκεται αριστερά του πύργου του μηνίσκου. Το μικρό σεμινε και η πλάκα μπορούν να αποφευχθούν αν δεν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε ακόμη αν. εξοπλισμό κινούμενοι ακόμα πιο αριστερά σε χορταριασμενο πεδίο με σαθρά.
Στην αρχή του διεδρου εμείς κάναμε ρελέ με καρφί καθώς ο βράχος είναι σχετικά σαθρος χωρίς επιλογές ασφάλισης, εναλλακτικά υπάρχει μικρή άνετη σπηλιά στα 5-6 μέτρα αριστερά όπου υπάρχουν επιλογές ασφάλισης.
Η πιο ενδιαφέρουσα (αναρριχητικά) σκοινιά είναι αυτή του διεδρου (40m) με ένα σχισμο διεδρο σε αρκετά συμπαγή βράχο με αρκετές επιλογές ασφάλισης χρησιμοποιώντας μικρα- μεσαία friend / καρύδια αλλά και ένα παλιό καρφί λίγο πριν το πιο δύσκολο πέρασμα. Στο δύσκολο πέρασμα έχουμε την επιλογή να μπούμε σε ένα μικρό σεμινε ή να βγούμε εξωτερικά σε ένα εκτεθειμένο πέρασμα σε μεγάλα κρυφά πιασίματα, εμείς επιλέξαμε το δεύτερο και μας άρεσε πολύ . Από εκεί και πάνω συνεχίζουμε σε απότομο χορταριασμενο πεδίο με βραχινα κομμάτια μέχρι τα 40 μέτρα όπου κάνουμε ρελέ σε πολύ καλό μεγάλο διαμπερές και υλικά .
Η επόμενη σκοινιά (50m) ξεκινά με περπάτημα προς τα δεξιά και πάνω σε απότομο χορταριασμενο ανηφορικό πεδίο μέχρι να φτάσουμε στο τέλος του πύργου του μηνίσκου όπου συνεχίζουμε προς τα πάνω σε σχετικα σαθρό πεδίο με τοπικό εύκολο πέρασμα 3 βαθμού (που ασφαλίζεται με καρύδι) για να φτάσουμε πάλι σε χορταριασμενο κομμάτι κινούμενοι προς τα δεξιά μέχρι τα 50 μέτρα όπου κάνουμε ρελέ σε μυτικι και υλικά .
Από εκεί μας μένει ένα τελευταίο μικρό βραχινο κομμάτι 5-6 μέτρων σχετικά συμπαγές με περάσματα 3 βαθμού για να βγούμε σε απότομο ορειβατικό πλέον πεδίο. Στα δεξιά μας θα βρούμε τους κουκους επιστροφής του μηνίσκου που οδηγούν στην σαρα για να κατέβουμε δεξιά από τον μηνίσκο, αλλά αν θέλουμε να συνεχίσουμε την περιπέτεια (και την διαδρομή όπως την οραματίστηκαν οι ανοιξαντες) συνεχίζουμε αριστερά και πάνω σε μικρά εύκολα περάσματα σε σπασμένα για να βρουμε τα χορταριασμενα μονοπάτια που περνάνε πάνω από τα λουκια μέχρι να συναντήσουμε το κούκο πάνω από την "χωμένη" για να βρούμε το αν. μονοπάτι που θα μας οδηγήσει στην κορυφή της Αστράκας.
Από εκεί αν θέλουμε να ολοκληρώσουμε μια πολύ ωραία βόλτα μπορούμε να συνεχίσουμε για ρομποζη να περάσουμε μπροστά από την άλλη πλευρά της Αστράκας (για να σχεδιάσουμε τις επόμενες περιπέτειες) και να καταλήξουμε για μια ωραία "αστρακομακαροναδα" στο καταφύγιο.
Καλά σκαρφάλωματα
Επιστροφη από ανσασερ
Ανσασερ διεδρο
Περίεργο λοκαλι
Η μεγάλη σάρα της βδ Αστράκας
Η δεύτερη σκοινιά της χωμενης
Η πρώτη σκοινιά της χωμενης
Στο τέλος του αν. Μονοπατιού Αστράκας